Historia taoizmu
Taoizm jest to system religijny oraz filozoficzny Chin. Pochodzi on z Chin z około 3-5 wieku przed naszą erą. Zajmował on jedno z najbardziej znaczących nurtów myślowych, zaraz obok konfucjanizmu. Głównymi myślicielami taoizmu byli Laozi, Zhan Daoling oraz Zhuangzi. Wszyscy oni stworzyli wiele ksiąg takich jak „Księgi drogi cnoty” czy „Księga drogi i potęgi”, które stanowiły podstawę tworzenia poglądów filozoficznych oraz religijnych. Wiara ta była całkowicie otwarta na inne religie, takie jak buddyzm, chrześcijaństwo czy szamanizm.
Całość poglądów czy tez nauk opiera się na pojęciu dao. Określane jest one mianem drogi, a także esencji życiowej, której nie da się opisać słowami. Niektórzy myśliciele próbowali przybliżyć ten termin za pomocą metody paradoksów, gdyż dao jest zmienne. Najważniejszym celem jest osiągnięcie harmonii z dao.
Mówiąc o taoizmie nie można zapomnieć o pojęciu filozoficznym wu wei. Można je określić jako podejmowanie działań zgodnych z tao, osiągnięcie z nim harmonii. Kryje się za nim swego typu stoicyzm, gdyż zakłada pewną bierność oraz z góry ułożony plan.
Dzieje taoizmu były długie, można wyróżnić kilka różnych okresów. Pierwszy z nich – Yang Zhu, przypada od piątego do trzeciego wieku przed naszą erą, kolejny- Zhuangzi trwał od 369 do 286 roku przed naszą erą. Wyróżniamy również różne nurty taoizmu, między innymi są to neotaoizm, racjonalny oraz sentymentalny.
Filozofia zrodziła również taoizm religijny, czyli daojiao, jest to mieszanka myśli filozoficznej oraz wierzeń ludowych. Głosi on świat składający się z dwóch pierwiastków: męskiego i żeńskiego. Dopiero one mogą utrzymać świat w harmonii. W Chinach szybko zdobył on popularność do tego stopnia, że w piątym wieku został religią państwową. Obecnie wierzenia te utrzymały się w Hongkongu oraz na terenie Tajwanu. Co więcej religia ta ma tak jakby dwa nurty: ludowy i świątynny.
Na przestrzeni wieków można było odnaleźć wiele konfliktów z religią buddyjską, doszło do tego, że buddyści przesunęli datę urodzenia Buddy, aby nikt nie mógł doszukiwać się powiązań pomiędzy nim a Laozi. Taoizm sporo przejął od buddyzmu, co jest zupełnie naturalne, gdyż religie te nieustannie przenikały się na terenie Chin.